| Phunchanit's profileNanniePhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
NannieJune 25 เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์แบบนี้ก็มีด้วย....เรื่องมีอยู่ว่า...
เมื่อวานนี้ได้มีโอกาสไปดูหนังที่เมเจอร์สาขานนทบุรีมาเนื่องจากมีบัตรฟรี 1 ใบ
เราก็ไปถึงก่อนออม ไปเดินๆก็พบว่า โอ้ว....นี่หรือคือโรงหนัง
เดินเข้าไปก็มืดๆทึมๆ แถมยังมีกลิ่นประหลาดๆอีก ด้วยความรอบคอบเราก็จะเดินไปจองตั๋วหนังก่อน เห็นป้ายที่พาดตรงบันไดเลื่อน
ตัวเบ้อเริ่มเทิ่มว่า เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์อยู่ชั้น 4 ก็เดินๆขึ้นบันไดเลื่อนไปพอขึ้นไปถึงชั้น 4 ก็พบป้ายตั้งอยู่ตรงหน้าบันไดเลื่อน (แบบว่าเลื่อนขึ้นมาปุ๊บเห็นป้ายปั๊ป)
ป้ายมันบอกว่า ซื้อตั๋วหนังชั้น 2 (!!*&@$%#&*+
 ไอ้บ้าเอ๊ยกวนตีนกันชัดๆ) เราก็เดินมาชั้นสองมาดูตัวอย่างหนังรอไปพลางๆยังดีนะเนี่ย ที่มันมีตัวอย่างหนังให้ดูไม่ได้มีแค่โปสเตอร์แปะ พอออมมาก็เดินไปแลกตั๋วหนัง ดูรอบ 12.10 คนขายก็ทวนว่า
พนง. : fantastic 4 ภาคไทยนะคะ
แนน : อ้าว??ไม่มีซาวด์แทรคหรอคะ
พนง. : ไม่มีค่ะ ซาวด์แทรคมีแค่อาทิตย์แรกที่หนังเข้า.
แนน : ...........
ถึงเวลาก็ขึ้นไปดูหนัง ขึ้นไป 11.50 มีพนง.ต้อนรับข้างหน้า 1 คน ผู้ชาย 1 คนนอนอยู่ที่โซฟา (ดู๊...ดู คนมันน้อยขนาด นอนเป็นบ้านส่วนตัวได้เลย) และก็แนนและออม
ห้องน้ำก็ดูโคตรเปลี่ยว (เปลี่ยวเพราะว่ามันไม่มีคนนั่นล่ะ) ถึงเวลา เข้า โรงหนัง พนง.ที่ยืนเบื่อๆอยู่ก็มายืนซังกะตายตรงหน้าโรงเพื่อขอเช็คบัตรอีกรอบ
โรงหนังที่กว้างใหญ่ไพศาล มีสิ่งมีชีวิตทั้งหมด 5 คน เหอะๆ (อ้อ!! แต่พอหนังเริ่มจะฉาย ก็มีแก๊งเด็กเสี่ยวบ้านๆ มาอีก4-5 คน)
เฮ้อ..... เมเจอร์สาขานนนทบุรี อีกไม่นานหรอกๆอีกไม่นาน....(เจ๊งแน่)
อ้อ!!! ขอเล่าเรื่องบันไดเลื่อนอีกนิดนึง
บันไดเลื่อนก็เก่าๆ ราวดูสกปรก แล้วราวมันก็ไม่เลื่อนด้วยอะ มีป้ายแปะบอกว่าห้ามจับราวบันไดเลื่อนด้วย!!!!
บางบันไดมันก็ไม่เลื่อนเฟร้ย...ต้องเดินเอง แล้วก็เหมือนเดิม มีป้ายแปะที่ราวว่า "ห้ามจับราว"
(ดูมัน เลื่อนก็ไม่เลื่อนต้องเดินเอง แล้วยังมีหน้ามาห้ามจับราวอีก -->แต่ถึงมันไม่เขียนก็ไม่จับอยู่แล้วล่ะ สกปรกขนาดนั้น... )
ปล. เสียดาย อะที่ดาไม่ไป งืม...รู้สึกผิด แล้วก็ปอยอะ เธออ่า...ลืมกันได้ไงเนี่ย...  June 14 เข้าสู่วัยทำงานเหอๆ นานน๊าน...เข้ามาเขียนซะที นี่แอบอู้มาเลยเนี่ย
นี่ก็ทำงานแล้ว ที่บริษัท AMR.ASIA Co.,Ltd เป็น system engineer ล่ะ (ชื่อเท่มะ)
อยู่แผนก Project Specialist (ชื่อเท่อีกละ) ทั้งแผนกมี 2 คน มีแนน กะ ลูกพี่คนนึง ชื่อพี่เอ็ง
พี่เอ็งน่ารั๊ก...น่ารัก ใจดีที่สุดอะ ดีจริงๆที่เป็นลูกน้องพี่เอ็ง
นี่ก็ 5.13 pm ใกล้เลิกงานละ แต่กว่าจะออกจริงๆก็ 6 โมงนู่น....
จริงๆก็อยากกลับไวแต่กลัวโดนคนอื่นว่าจัง
ตอนเรียนก็อยากทำงาน พอตอนนี้ทำงานก็อยากกลับไปเรียนอ่า...
อยากเที่ยวด้วย เพื่อนๆไปเที่ยวกันๆๆ คิดถึงเพื่อนๆจังเหงาอะมาทำงาน
คิดถึง ปุ้ม เกตน์ แตง ใหม่ บี บง ส้ม....อีกมากมาย (เพื่อนๆ BR.)
คิดถึง ปอย ดา ปุน มิค แทน พี่โจ้ แอร์ ปอ เอ็ด ชวน บอม....(อีกหลายคน ขี้เกียจ)
คิดถึง ออมด้วย เง้อ....
เบื่อจังอยากกลับบ้านแล้วอะ
อ้อ!! ขอมาแอบเพิ่มอีกนิดนึง
เนื่องมาจากตอนนี้เพื่อนที่ทำงาน (ปอ-ภาคคอม ห้อง4 อะ) ได้ชิ่งลาออกไปแล้ว
ทำให้เราไม่มีเพื่อนคุยเล่น ไปอีก 1 คน (จริงๆคนที่คุยเล่นได้ก็มีไม่กี่คน) เหงาจริงๆเลย June 16 เปิดเทอมแล้ว ยุ้งยุ่ง.....เปิดเทอมแล้วค่า.... ย้ายหอใหม่ด้วยห้องสวยสะดวกสบาย option ครบ เสียอย่างเดียวแพง
 เปิดเทอมมานี่ รู้สึกว่ามันยุ้ยยุ่งนะ เรียนก็เยอะ การบ้านก็เยอะ แถมยังมีโปรเจ็กต์อีก
แล้วโปรเจกต์นี่ก็น่าหนักใจซะจริงจริ๊ง..... ว่าจะรอดมั้ยเนี่ย แต่ไงๆ ก็ต้องพยายามๆ
แต่เปิดเทอมปีนี้มีเรื่องดีๆที่ทำให้เฉ๊ย...เฉย...กับการอยู่หอด้วยนะ ดีจัง
ดีจัง ที่....อยู่หอ ทำให้ตอนเช้าก็เฉ๊ย...เฉย ตอนเย็นก็เฉ๊ย....เฉย สรุปเฉ๊ย...เฉย ทั้งวันเลย
หุหุ คิกๆๆ
เปิดเทอมนี้ว่าจาไปออกกำลังกายซะหน่อย ยังไม่ได้ไปเลย ต้องหาเวลาไปบ่อยๆ ให้ได้ เราจะผ๊อมเราจะผอม
ใครว่างๆ ไปกันนะ เข้าแก๊งค์สุขภาพดีกันเถอะ
 เปิดเทอมมา ก็ได้เข้ากล้องแระ แต่เป็นกล้องวงจรปิดในห้องสมุดนะ (หุหุ)
เรื่องมีอยู่ว่า.....
เมื่อวานอะ ไปห้องสมุดหาวิทยานิพนธ์ ที่เกี่ยวกับเรื่องโปรเจกต์เราอะ (อ้อลืมบอกเราทำเรื่อง Thai Charactor Recognition for Mobilephone ล่ะ) หามาเยอะมาก แล้วทีนี้ จะต้องไปเรียนแล้วยังดูไม่หมด แต่ถ้าไม่ไปหาที่เก็บ เด๋วคราวหน้ามาก็ต้องมาหาใหม่อีก เลยวางแผนว่าจะเอาไปแอบ แล้วก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมาได้ว่านี่ไงแอบบตรงนี้ แล้วก็บอกคู่โปรเจกต์แสนสวยถึงที่ซ่อนอันแนบเนียน คู่โปรเจ็กต์แสนสวยก็บอกว่า "มันใส่ได้แค่เล่มเดียวป่าว??" เราก็ยกมือ 2 นิ้วพร้อมกับยิ้มแฉ่งอย่างภาคภูมิใจว่าใส่ได้ 2เล่มล่ะ แล้วก็ลัลล้ากลับมานั่งที่โต๊ะ
นั่งปุ๊ป ลัลล้าได้ 3 วิ มูซามกก็บอกว่ามีกล้องด้วยนะ แล้วก็ชี้ให้ดู แล้วทุกท่านคิดดู๊..... กล้องแพนไปทางที่เราซ่อน แล้วชู 2 นิ้วพอดี เป็นการท้าทายซะงั้น... เง้อ.... แต่เพื่อนรวมทั้ง...ไม่มีสงสารอะ หัวเราฮากันต็มที่ คู่โปรเจกต์แสนสวยชั้นน่าร้าก.... รีบบอกว่า "เธออย่าเพิ่งมาพูดกะชั้นนะ เราทำเป็นไม่รู้จักกันก่อน" แง๊ๆๆ  March 19 ปิดเทอมที่ร้อนระอุ... -*-โอ๊ย.....ร้อนๆๆๆ ไมมันร้อนอย่างงี้เนี่ย (ว่ามะ)
ปิดเทอมมา เบื่อจัง ไม่มีไรทำเลย อยากออกไปลัลล้า...นอกบ้านก็ไม่กล้า
เพื่อนๆ ปิดเทอมทำไรกันมั่งอะ บอกหน่อยสิเผื่อเลียนแบบอะ (ยังกับสั่งข้าวที่ตึก 12 )
นี่ๆ แต่เราอยู่บ้านนอกจาก กิน นอน เล่นเนต กิน .... แล้วเนี่ย เราก็ช่วยที่บ้านด้วยนะ (เป็นคนดีปะล่ะ?)
นี่ๆ ช่วยชมกันหน่อยสิ อะไรนะ !!! ไม่ชมหรอ ใจร้าย ( ไม่เป็นไรๆ เด๋วไปบอกให้มูซามกชมก็ได้ )
ต่อๆๆ.... วันนั้นอะจาปิดร้าน ช่วยม๊ากวาดบ้านอะ กวาดมาถึงหน้าร้านละ มีแม่และเด็กคู่นึงมาซื้อยา
(กำลังคิดอยู่อะดิว่าจะเล่าทำไม? ก็ไม่มีไรอะแค่อยากเล่า) ประเด็นอยู่ที่ว่าเรากวาดมากองๆรวมกันอยู่
ส่วนไอ้เด็กนี่วิ่งลัลล้า...กระด๊อก...กระแด๊ก... เข้ามา เตะไอ้ที่เรากวาดเฉยเลย (-+#?0>?*#@)
แต่นังหนูนี่ยังไม่รู้ตัวว่ากำลังทำฉันเดือด ปุด..ปุด (แต่เด๋วเสียภาพพจน์ จึงเฉยไว้ๆ) ขากลับออกจากร้าน เราก็กวาดๆเตรียมจะใส่ที่โกยผงแล้ว นังเด็กด๊อกแด๊ก...นี่ มันยังเตะอีกรอบ (อ๊าก...ตายซะเถอะแก...) พอเช้ามาเลยมีข่าวลงหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งฉบับท้องถิ่นว่า...สลดเด็กน้อยโดนไม้กวาดทับตาย คาดเหตุน่าจะเกิดจากความกวนตีนของเด็กเอง 555++
ล้อเล่นน่า....จริงๆ ไม่ได้ทำอะไรเลยนะ จริงจริ๊ง....
ที่เล่ามาทั้งหมดเนี่ยก็ไม่มีไรอะ สาระมีแค่ ปิดเทอม น่าเบื่อ อากาศร้อนน่าเบื่อ อยากเปิดเทอมจัง..... December 28 ภูกระดึง กับ เท้าโดราเอมอน ไปเที่ยว ภูกระดึงมา เมื่อวันที่ 23(กลางคืน) - 27(เช้าตรู่)ในทริปนี้ มีผู้ร่วมเดินทางคือ
1. แนน (ฉันเอง)
2. ปอย (สวย)
3. ดา (น่ารัก)
4. แอร์ (ร่าเริง)
5. จิ๋ว (เฮฮา)
6. มิค (ไม่สามารถตอบโต้)
7. พี่โจ้ (แฟนน่ารัก)
8. ปุน (ห้องน้ำที่รัก)
9.ปอ (กูรู เหมือนรู้ทุกอย่าง)
10. แทน (เจ้าของตำรับน้ำทาก)
11. เทพ (เด๋วขึ้นเลย)
เดินขึ้นนี่ชิลด์เหนื่อย ก็พัก เริ่มเดิน 8.30 ถึง 14.30 หก ช่วโมงพอดี
ระหว่างทางไม่ได้แวะกินข้าวกลางวันเลยเนื่องจากเหตุผลและการให้กำลังใจเพื่อนของแทนว่า "เห็นฟ้าแล้วๆ เด๋วขึ้นไปกินข้างบน" เห็นฟ้า ประมาณ 5 รอบก็ไม่ถึงซักที แต่ระหว่างทางมีกิน ขนมปังกับ บีปๆประทังชีวิต
ขาขึ้นภูที่เดินไปพร้อมกัน ก็มี แอร์,พี่โจ้,ปอ,แทน,ปอย,แนน ส่วน อีก 5คนที่เหลือนั้นแยกกันโดยไม่รู้ตัว
เรามีช่วยถือ ถุงขนม กับ แกลลอนน้ำเป็นพักๆด้วยนะ เก่งป่าว?
วันที่ 2 นี่เดินเหนื่อยมากๆ เจ็บเท้าด้วยเดินจนนิ้วเท้าพองเลยตอนเดินนี่เดินไปกะปอยตลอดเลย(น่ารักจิงๆ) ตอนจะเดินไปผาหล่มสัก มีแอบไปช่วยดึงเทพเป็นระยะทาง 4-5 เมตร พอเป็นพิธี จากนั้นระยะทางเกือบๆถึงผาหล่มสัก เราก้อ ให้เทพลากไปตลอด หุหุ (แต่ตอนนั้นมันเมื่อยสุดๆเลย)ไปถึงก็ถ่ายรูป แล้วก็กินข้าวเย็น ออกเดินทางกลับเป็นกลุ่มสุดท้ายมืดสุดๆเลยหล่ะ แลยแบ่งกันเดินเป็นแถวๆ แถวแรก ปอ เทพ แถวสอง แทน แนน ปอย แถวสาม มิค จิ๋ว แถวสี่ ปุน ดา พี่โจ้ แอร์ ตลอดทางก็มีการเล่นต่อเพลงไรกันไปเรื่อยๆ ก็ดีนะ เหมือนกับว่ามีไรทำแล้วถึงเร็วดี แต่ก็เดินตั้งแต่ ทุ่ม นึงถึง ที่พัก 4ทุ่มอะ ตอนนี้แหละเจ็บเท้ามากๆ พอหยุดพักแล้วเวลาลุกเดินต่อทีงี้น้ำตาแทบร่วง แทนบอกว่า ตอนที่เราพูดมากๆนี่แสดงว่ายังปกติ แต่เมื่อไหร่ที่เริ่มนิ่งเงียบ นี่คือไม่ไหวแร้ว (อิอิ ก็จิงอะ) ฝนตกนิดหน่อยด้วยมีทากเลยปอย แอร์ แทน โดนเกาะมาแล้ว แล้วพอล้างหน้าแปรงฟันเสดมานั่งกินน้ำกินยาที่เต๊นท์ กินน้ำไปกันเสดก็สังเกตเห็นว่ามีทากอยู่ในขวดน้ำ 1 ตัว (โดยมีแทนเป็นเจ้าตำรับ) ไม่รู้เพิ่งเข้าไปหรือมีอยู่นานแล้วเนี่ย (อี๋....)
วันที่ 3 เดินลงภู วันนี้ทั้งเจ็บเท้าทั้งปวดขา เนื่องจากเมื่อวานเดินจนนิ้วเท้าพองไป 1 นิ้ว เดินลงภูเป็นกลุ่มสุดท้าย อีกครั้งเนื่องจากเหตุผลเดิมคือ แวะกินข้าว (อีกแล้ว เรื่องกินตลอด แหะๆ)
 ฝนตกด้วยพื้นลื่นเลยเดินลำบากมาก เราก็เดินเกาะเทพลงมาเลยฮับ ปอยก็ เกาะแทน แต่พอทางราบเราก็เดินไปกันกับปอย (หุหุ โดยบอกกับเทพว่า "เด๋วทางราบเรานำเอง ให้เทพเดินตามเสตปเรา" เก่งป่าว?)ลงมานี่พอใกล้ถึงก็มืดแล้วทั้งมืดทั้งลื่น พอมาถึงก็ อาบน้ำกันแล้วก็เดินทางกลับถึง ลาดกระบังตอนตี 4 แต่เราก็ตัดสินใจกลับบ้านดีกว่า มาถึง อนุสาวรีย์ตอน ตี 5 นั่งแทกซี่ กลับมาถึงบ่านตอนเกือบๆ 6โมง
ก็จบทริปการเที่ยวภูกระดึงแล้ว ได้ความสนุก มาเพียบแล้วพอมาถึงบ้านนี่รู้สึก ปวดขามาก นอนพักไป 2 ชม. ตื่นมา ก็ปวดขาแล้วพอมองเท้าตัวเองนี่ตกใจเลย เท้าบวมมาก (ทุกทีแค่อูมๆ นะไม่กลม) นิ้วนี่กลมติดกันเลย แล้วก็ลองไปชั่งนน.ดู ปรากฏว่า
 นน.ขึ้นคับท่าน ก็พยายามโทษเครื่องชั่งนน.ของแม่ว่า ไม่ตรงนะเนี่ยแนน : ม๊าๆ แนนว่าเครื่องชั่งนน.ม๊ามันไม่ตรงปะเนี่ย
แม่ : ม๊าว่ามันตรงนะ มีม๊าชั่งอยู่คนเดียว ม๊าชั่งยังอ่อนกว่าตอนไปชั่งที่ รพ.อีกนะ
แนน : ไม่จิงอะ เนี่ยแนน นน.ขึ้นนะ มันไม่ตรงแน่ๆอะ
แม่ : (ยิ้มขำ) ก็แสดงว่าเรานน.ขึ้นน่ะสิ
แนน : (เริ่มหมดหนทาง) งั้นแสดงว่าแนน ขา + เท้า บวมแน่เลย นน.เลยเพิ่ม
แม่ : (เริ่มเบื่อกับเหตุผลของเรา) แต่ม๊าว่า มันไม่เกี่ยวหรอก
จบการสนทนาโดยเราก็ยอมรับความจิงทั้งน้ำตา แง๊ๆๆๆๆ
สุดท้ายขอขอบคุณเพื่อนๆทุกคนเลยที่ช่วย เหลือกันอย่างดี
ปอย : ยามเหนื่อยและเมื่อยก็เดินจูงมือไปพร้อมกัน รักเธอที่ซู๊ด....
ดา : เราป๊อกเธอป๊อก อาบน้ำ แปรงฟัน เข้าห้องน้ำเราไปด้วยกันนะ แอร์ : ร่าเริงตลอดและ ร้องเพลงปลุกใจระหว่างทาง ทำให้การเดินที่แสนเจ็บเท้าไม่แย่นัก จิ๋ว : เฮฮาพาป๊อก และไม่ว่าเราที่แอบรังแกมิคต่อหน้าต่อตา มิค : สงบเสงี่ยม ไม่กัดเรา(จิ๋วอยู่อะดิ) และเปิดช่องโหว่ให้เรารังแกได้ตลอดเวลา(ชอบใจจิงๆ) แทน : พลถือตะเกียงแข็งขัน เดินรอตลอด และตัวเบรคทีดี ปอ (กูรู) : ฟิตตลอดทาง ช่วยถือกระเป๋า เป็น router ที่ดี (มั้ง) ปุน : อุปกรณ์พร้อม และไม่ตดเหนือลม ดูแลดาเต็มร้อย พี่โจ้ : ร้องเพลงปลุกใจ พ่อครัวหัวป่า ให้เงินรางวัลในตอนแรกของเกม เทพ : ทำให้ฮาตลอด ให้เกาะ และเดินตามเสตปเทพมาเกือบตลอดทาง(ขาลง) |
|
|||
|
|
